ایران زیباست؛ چابهار سرزمین ناشناخته

فرزاد زنجیردار ۱۴ خرداد ۱۳۹۸ / ۱۳:۲۱

چابهار، یکی از شهرهای جنوبی استان سیستان و بلوچستان و عزب بارانداز اقیانوسی ایران است که در کرانه دریای مکران و آب های گرم اقیانوس هند قرار دارد. این ناحیه دارای بهترین افق اقیانوسی کشور و معتدل ترین هوای جنوب کشور است و شاید به همین دلیل است که چابهار (چهاربهار) معروفیت گرفته است. در چابهار با پیمودن ۱۰۰ کیلومتر می توان جاذبه هایی تحدید به فرد نظر که در جهان کمیاب است از کوه های مریخی که مدل اش تو آمریکای جنوبی است، تا اصابت کویر و دریا که تو آفریقا دیده می شود. مردم چابهار بلوچ هستند، و به گفتار بلوچی سخن می گویند. اکثرشان اهل سنت و زیاد خونگرم و مهمان نوازند. همجواری منطقه آزاد چابهار با دریا، نزدیکی به مدار رأس السرطان و استراحت ستاندن در مسیر بادهای موسمی شبه قاره هند و جبهه های استوایی موجب شده است که دارای آب فلکی گرمسیری معتدل با رطوبت نسبی باشد. این منطقه گرم ترین نقطه سرزمین در زمستان و خنک ترین بندر جنوبی ایران در تابستان است. بندر چابهار با مساحت یازده کیلومتر مربع اندوه جاه جغرافیایی بارانداز میامی در شبه جزیره فلوریدای آمریکا بوده و شرایط آب و هوایی آن نیز دقیقاً شبیه بندر میامی است. بندر چابهار گرچه شاید داخل مقدماتی نگاه، ملک ای محروم و فاقد جاذبه های گردشگری و پیشینه تاریخی به نظر آید؛ ولی واقعیت آن است که چابهار بهشت گمشده ایران برای جاذبه های متعدد طبیعی و تاریخی اش زیبایی بهشت گونه دارد و بخاطر عدم برخورداری اش از زیرساخت های گردشگری و روش های نامناسب دسترسی، گویی گمشده و از نگاه گردشگران پنهان الباقی است.